3 april 2013 - Meditatie verzorgd door ds. Miekie Myburgh

U bent hier: Home - 3 april 2013 - Meditatie verzorgd door ds. Miekie Myburgh

Pasen - we vierden het leven. We vierden een nieuw begin, opnieuw. We vierden dat toen met de opstanding van Jezus van Nazareth, Zoon van de Allerhoogste, de nieuwe Adam, God ons opnieuw tegemoet trad als de Levende God.
God die zijn belofte van trouw nakomt.
God die bevrijdt uit onderdrukking – zijn volk leidde Hij uit het slavenhuis.
God die – zoals Mozes het verwoordde – “voor u zal strijden (…)” (ex. 14:14a)
God die Is, Was en Zijn zal, zoals Hij zijn naam IKZALERZIJN, ons belooft.

We vierden het nieuw begin op de achtste dag.
De eerste dag van een nieuwe schepping.
Prachtig onder woorden gebracht door gz. 210:

Sta op! Een morgen ongedacht,
Gods dag is aangebroken.
Er is in één bewogen nacht een nieuwe lente ontloken.
Het leven brak door aarde en steen,
uit alle wonderen om ons heen spreekt,
dat God heeft gesproken.

Hij heeft gezegd: Gij mens, kom uit,
open uw dode oren;
Kom uit het graf dat u omsluit,
kom uit en word geboren!
Toen heeft zich in het vroegste licht
de nieuwe Adam opgericht,
ons allen lang tevoren.

Ik sta even stil bij elementen uit dit gezang. Ad ten Besten herinnert ons eraan dat toen, Gods dag (opnieuw) is aangebroken en dat het aarde en steen niet waren gelukt Leven tegen te houden, want als God spreekt, is er Leven. Net als toen in het begin. Toen Hij orde in de chaos schiep; toen Hij sprak en er leven ontstond en Hij zag dat het goed was. Hij laat de dood niet zegevieren want Hij is een God van Leven.
Het verhaal van God met zijn mens.

Ten Besten zegt ook: Gij mens, kom uit, open uw dode oren; kom uit het graf dat u omsluit, kom uit en word geboren! Daarin hoor ik ook dat opstanding, nieuw leven niet alleen iets is dat aan ons geschiedt, maar dat het ook iets is waar we aan kunnen en mogen meewerken. God heeft de eerste stap gezet. Hij heeft de dood voor ons overwonnen. Nu is het aan ons dat geschenk met vreugde te omarmen en er niet aan toe te geven als we of één van onze geliefden of een buur, of welk mens dan ook – wellicht voor ons naamloos - vastzitten in een bestaan dat doods aanvoelt, dat verstikt of knecht. Nu is het aan ons er mede aan te werken dat aarde en steen niet toch het leven dat wil doorbreken, verstikken of eronder houden. Het geschenk van Leven is te kostbaar om te verwaarlozen en te gronde te laten gaan.
In dat gaan, in dat durven, in dat moed bij elkaar schrapen het Leven te omarmen, zijn we niet alleen. De Heer van het Leven gaat met ons mee. De steen dat voor het graf lag heeft Hij al voor ons afgewenteld. Daarom:

Sta op! Hij gaat al voor ons uit,
De schoot van ’t graf is ontkomen.
De morgen is vol nieuw geluid,
werp af uw boze dromen.
Waar Hij ons is voorgegaan,
is voor het lichaam nu vrij baan
naar een bestaan volkomen.


ds. Miekie Myburgh

PKN Nederland