Gelukkig of Beroerd

U bent hier: Home - Gelukkig of Beroerd

Gelukkig of Beroerd

Onlangs zag ik op TV Maarten van Rossem zijn analyses loslaten op de kijker. Ik mag hem graag horen – zijn humor en onderbouwde tegendraadsheid zijn balsem voor mijn ziel. Het ging nu over de Nederlander en zijn onvrede. Van Rossem merkt op, dat het uiterst merkwaardig is, dat de Nederlander zichzelf als gelukkig en tevreden beschouwt en het met zijn eigen leefomgeving ook reuze meevalt, terwijl als je hem vraagt naar de staat van het land, hij terstond de moed verliest en begint te mopperen, somberen en zeuren. Van Rossem wijt dit aan de invloed van de media met de ene na de andere negatieve hype. Daar kan ik mij wel wat bij voorstellen: brievenbusplassende volksvertegenwoordigers, kinderverkrachters, terroristen, milieurampen en anders is Feyenoord wel bijna failliet. Allemaal niet zo mooi. Maar de meerderheid best gelukkig. Staat het er nu goed of beroerd voor?
 

De werkelijkheid is gelaagd
Hoe zit het met mezelf? Best gelukkig, maar ook af en toe belast met zo’n (op z’n Rotterdams gezegd) ‘wanneer breekt hier de pleuri(*) uit-gevoel’. Jawel, gevoed door krant, nieuws en P&W. En ’s-avonds laat, als de krant uit is en ik na Nieuwsuur op 2 en P&W op 1 naar bed mag, voel ik mij vervreemd: wat een verschillende werkelijkheden. De ellende, gedoe en gekonkel in deze wereld (zucht), maar ook de vaatwasser die nog uitgepakt moet worden (wel fijn dat we zo’n ding hebben!) en het stukje voor Samenklank. De werkelijkheid is gelaagd.

Om welke werkelijkheid gaat het?
Hierop voortbordurend komt de vraag op: wat is nu de ‘echte’ werkelijkheid? Dat is natuurlijk net wat je echt noemt – maar dat laat ik ff zitten. In elk geval constateer ik, dat mijn werkelijkheid, meer dan de ‘toestand in de wereld’, die vaatwasser en Samenklank zijn. Daarmee bedoel ik niet, dat mijn werkelijkheid belangrijker is – dat zou wel zeer narcistisch en egocentrisch zijn! (En dat ben ik niet.) Ik bedoel: ik heb op dit moment concreet te maken met vaatwasser en Samenklank, terwijl mijn brievenbus droog is en terroristen de kerk in Beverwijk ook (nog? - geintje) niet hebben opgeblazen. (En dat is - Godgeklaagd! – elders in de wereld wel anders…)

Dus?
Ik ben ook één van die meeste Nederlanders die zichzelf beschouwt als bovengemiddeld gelukkig én af en toe sombert over Nederland (en de hele wereld… ) En van Rossem adviseert: denk zélf na (altijd verstandig) en laat je welbevinden niet doorkruisen door een overdosis zeikerig nieuws waar je verder niets mee kunt, behalve verzuren. Van Rossem heeft hier zeer voor de hand liggend gelijk. Misschien moet ik daarom om 22.00 uur eens aan een goed boek beginnen (de Bijbel?), Bach opzetten of gewoon stil zijn, in plaats van ‘nieuws zien’.

Maar het Koninkrijk van God dan?
Ja, daar zeg je wat – als je ogen en oren sluit voor het nieuws en alles wat er mis is, dan wordt het toch nooit wat met dat Koninkrijk?! Maar is dat wel zo? Het omgekeerde is in elk geval niet waar: we weten best wat er allemaal mis is in de wereld – meer dan ooit tevoren. En die kennis heeft het Koninkrijk niet dichterbij gebracht. Misschien is het zelfs wel zo, dat wie het Koninkrijk definieert in termen van het oplossen van ‘alle ellende in de wereld’ het Koninkrijk juist misloopt. Het is dan te ver weg en te abstract. Daarom denk ik vandaag: het Koninkrijk ligt voor je neus! Want wie één mens redt, redt de mensheid, dus leef met aandacht en laat je niet verstrooien (in de diaspora voeren) op de nieuwshypes van de dag.

PKN Nederland