Diensten

  1. 27-08 09:30 VK Ds. M. Erkelens, Alkmaar
  2. 27-08 10:00 WaZ Drs. J. de Wildt en drs. M. Lindeman
  3. 03-09 09:30 VK kd mevr. T. de Vries-Meijer, Haarlem
  4. 03-09 10:00 WaZ Past. L.H. Stuifbergen
  5. 10-09 09:30 VK Ds. A. van Nierop

Lees meer

Kerkradio

Of download app kerkdienst gemist voor tablet

U bent hier: www.pknbeverwijk.nl - Activiteiten - Verslag Moldavië

Wauw, wat was het een leuke tijd in Moldavië. Wat een mooi land! Ik heb prachtige natuur gezien, lieve mensen ontmoet en heerlijk gegeten. Ben thuis gekomen met héél véél verhalen en indrukken. Tsja, wat schrijf ik daarvan nu op.. Laat ik beginnen met iedereen die op welke manier ook een bijdrage heeft geleverd aan deze reis hartelijk te bedanken. Bedankt!!

Enkele belevenissen: De eerste dagen heb ik doorgebracht in een klooster, daarna sliep ik in een gastgezin. Bij gastgezin dacht ik aan een plek met meerdere personen. We waren echter te gast bij Maria. Ze woonde helemaal alleen. Aanvankelijk dacht ik dat ze dan wel ouder moest zijn, volwassen. Toen ik erachter kwam dat ze pas 16 jaar was, hield dat mij bezig. Geen broer of zus, echt alles alleen opknappen omdat je ouders wonen en werken in Moskou. Ik moet er niet aan denken. Ze ziet ze slechts enkele keren per jaar. Maria’s thuissituatie is geen uitzondering, vaak is er nog veel meer aan de hand. Bijvoorbeeld huiselijk geweld. Ondanks deze thuissituaties helpen deze jongeren mee met de projecten van MCA, ik heb hier bewondering voor. Tot 3 uur ’s nachts heb ik hierover gepraat met Uliana. Ze liet me ‘honderden’ foto’s zien en vertelde verhalen over de situaties die zij tegenkomt. Het maakt haar en maakte mij die nacht verdrietig. Wat veel nood. Het lijkt zo uitzichtloos. Maar wat gaaf dat er jongeren zijn die met hulp van MCA verandering brengen in al die situaties. Het gaat niet alleen beter met de persoon in het hulpprogramma, er verandert ook iets tussen de overige dorpsbewoners. Ze gaan meehelpen, meer omzien naar elkaar, zijn opener. Dit is de motivatie voor Uliana om door te gaan. Zelf heb ik meegeholpen om de tuin van een oude meneer weer toegankelijk te maken. Ondanks het warme weer was het in zijn huisje koud. Ik vroeg mij af hoe dat in de winter zou zijn.

 

In Moldavië zijn er weinig verharde wegen. Als je met je 15 jaar kan autorijden dan doe je dat gewoon. Meer passagiers, géén probleem. Gewoon wat losse krukjes in de laadbak en karren maar! Het leek soms wel of ik meedeed aan een soort Parijs-Dakar voor jeeps. Alle bomen hebben een witte rand. Maar goed ook want de nachten zijn pikdonker. Geen straatverlichting, dus met mijn mobiel op zoek naar het poepgat in het veld.

 

Thuis koop ik een appeltje in de supermarkt, in Moldavië pluk je een appel uit de boom. Of eet je een grote tomaat, uit de kas, als een appel. Heb je heerlijk kip gegeten, zie je later een hakblok met bloed erop. Bleeh! Maar wat een heerlijk vlees. Ik zou het liefst alleen nog maar vlees willen eten van de scharrelslager. Samen met Elise heb ik bloemen geplukt. Deze werden op grote rekken bij het klooster gedroogd om er thee van te maken. Het is jammer dat ik maar één zakje heb meegenomen uit Moldavië anders had ik het u beslist na de dienst laten proeven. Ja, al dit heerlijke verse eten heeft mij geïnspireerd tot een eigen (mini)moestuin. Ik mag officieel geen alcohol drinken. Jammer, want Moldavië is echt een gigantisch wijnland. We hebben een bezoek gebracht aan Europa’s grootste wijnkelder Milestii Mici. Je kunt er met een auto doorheen rijden, indrukwekkend! Mis het niet als u ooit naar Moldavië gaat!

 

Het laatste wat ik wil noemen (want oww er is zoveel) is dat religie een zichtbare plek inneemt in het dagelijks leven. Overal langs de weg staan beelden van Maria en Jezus. Dorpelingen slaan een kruisje wanneer ze er langs lopen. De kerkdienst duurt erg lang, 4 tot 5 uur ‘staand’! Het zingen van de priesters, de vele iconen, het is zo anders dan wat ik gewend ben. Al verstond ik er niets van, ik vond het op een bijzondere manier mooi. Ik weet niet goed hoe ik het onder woorden moet brengen. Het lijkt wel of je de traditie voelt.

 

Gelukkig hou ik nog met veel lieve mensen die ik in Moldavië heb ontmoet contact via een Russische Facebook pagina. Ook heb ik persoonlijk geschreven stukjes gekregen in het Roemeens. Kent u iemand die dit voor mij kan vertalen, dan hoor ik het graag;)

Een hartelijke groet,

Sanne

PKN Nederland