11 maart 2013 - Meditatie verzorgd door ds. Sylvia Neuféglise-Vermeer

U bent hier: Home - 11 maart 2013 - Meditatie verzorgd door ds. Sylvia Neuféglise-Vermeer

In de gemeente van de Noorderkerk houden we ons op de bijbelgesprekskring bezig met de serie ”In de Psalmen………” Ditmaal is Psalm 122 aan de orde en bij wijze van meditatie wil ik een aantal gedachten over deze Psalm aan u doorgeven. Psalm 122 wordt in het liedboek van de kerken heel beeldend verwoord. Je ziet in je gedachten die pelgrims daar lopen.
Jeruzalem begroetend en Jeruzalem binnentrekkend. Deze Psalm behoort tot de bedevaartspsalmen, die de pelgrims op weg naar de tempel in Jeruzalem zongen. Om daar het Joodse paasfeest te vieren. Het feest van de bevrijding uit Egypte. Uit het land van de onderdrukking. Uit het land van de angst. Omdat de pelgrims lange reizen moesten maken hielden ze elkaar op de been door het zingen van bedevaartspsalmen. Als je deze psalmen doorleest, klinkt daaruit een groot geloof, een groot vertrouwen op God.
De stad Jeruzalem wordt bezongen als de stad van vrede en gerechtigheid. Het is de stad waar de koningen recht spreken. Daar staat de stoel van het recht, daar staat de tafel van de armen,
Jeruzalem met uw huizen schouder aan schouder. Gerechtigheid wil zeggen, dat ieder mens tot zijn recht komt en dat er op de juiste manier recht wordt gesproken.
Vrede, sjaloom betekent meer dan alleen de afwezigheid van oorlog. Het gaat om een goede verstandhouding en verbondenheid tussen de mensen onderling en tussen de mensen en God. Vrede heeft te maken met welzijn: het gaat om een goede gezondheid en het gaat erom, dat ’n mens genoeg heeft om van te kunnen leven. “Bid om vrede van Jeruzalem.”wordt er hartstochtelijk gebeden. Want wij weten, dat de vrede vaak zo ver te zoeken is in Jeruzalem, in onze eigen omgeving en waar ter wereld niet! Wat doen mensen elkaar toch aan in naam van hun geloof, hun ideologie of politieke overtuiging! Maar hoe slecht de situatie ook is: in Jeruzalem zullen onze tegenstellingen worden overwonnen. Dat is ons visoen. En soms vang je daar hier en nu een glimp van op. Daar waar mensen al is het op kleine schaal wel werken aan de vrede. Daar waar ze kleine stapjes zetten op de weg van de vrede. Daar waar het niet langer gaat om geld of macht. Maar waar mensen respect hebben voor elkaar. Binnen en buiten de gemeente van Jezus. De vreugde is de inzet van psalm 122: “Ik was verheugd, toen zij tot mij zeiden: laten we naar het huis van de Eeuwige gaan! ” Dat is niet alleen iets van vroeger, want de vreugde om te gaan naar het huis van de Eeuwige geldt ook voor mijn persoonlijk leven, voor ons leven hier en nu. Want de gemeente is de plek waar je samenkomt: om psalmen te lezen, te bidden en te zingen. Om je zorgen te delen en om elkaar moed in te spreken. Hoe slecht de situatie ook is, we weten, dat we altijd met de schrijver van de Psalm mee mogen bidden, dat de puinhopen van Jeruzalem en al die andere schroeiplekken op de aarde en ook de vragen waar we in ons leven tegenaan lopen weer bouwstenen mogen worden.
Jeruzalem is voor ons het visioen van de stad van de toekomst. Het visioen naar vrede toe. Er is geen vrede zonder recht. In Jeruzalem staat de stoel van het recht, daar staat de tafel van de armen, Jeruzalem met uw huizen schouder aan schouder.

Alle voorspoed wens ik jou,
lieve woning van mijn vrienden,
stad van God, ik wens je vrede, vrede voor altijd.
Als het in Jeruzalem gaat lukken, lukt het overal!

ds. Sylvia Neuféglise – Vermeer
 

PKN Nederland