06 november 2012 - SIGNAAL - Meditatie verzorgd door ds. M. Myburgh

U bent hier: Home - 06 november 2012 - SIGNAAL - Meditatie verzorgd door ds. M. Myburgh

De mens – haar mogelijkheden en onmogelijkheden

Wie is de mens? Wat zijn haar mogelijkheden en onmogelijkheden? Als je psalm 8 leest, dan valt op hoe verwonderd de dichter is over de plaats die God aan de sterveling hebt gegeven in het geheel van Zijn schepping. Er staat: “U hebt hem bijna een god gemaakt, hem gekroond met glans en glorie, hem toevertrouwd het werk van uw handen en alles aan zijn voeten gelegd:”
De mens, hoog door God aangeslagen. De mens, toegerust door God om met Gods scheppingswerk om te gaan; toegerust om als beheerder en verbondpartner alles wat leeft en beweegt in de natuur te beheren en te verzorgen.
Het is nogal wat dat God alles wat Hij gemaakt heeft aan ons mensen toevertrouwt. Groot is dan ook de verantwoordelijkheid die op onze schouders is gelegd. Geweldig is het om te zien hoe die mens(heid) de mogelijkheden hem door God gegeven, aanwendt in het zoeken naar geneesmiddelen tegen levensbedreigende ziekten; in het beheren van de aarde op een voor mens, dier en plant waardige manier. Natuurlijk weten we allemaal dat er nog veel werk aan de winkel is. Natuurlijk weten we dat die macht en de mogelijkheden ons in handen gegeven door God niet altijd op de juiste wijze worden aangewend. Daar getuigt de geschiedenis van de mensheid helaas te veel van.
Meestal wordt dan ook bij het nadenken over de woorden van psalm 8 stilgestaan bij die verantwoordelijkheid die de mens als kind van God, als verbondspartner heeft tegenover God, de aarde en al wat erop leeft. En dat is niet verkeerd.
Deze keer wil ik echter nog een andere aspect van de mens benadrukken dat niet in deze psalm aan de orde komt, maar dat ons ook is gegeven bij de schepping.
Het gaat om de veerkracht van de mens. De veerkracht die mensen Om zijn kracht in momenten van onmacht, ziekte, verdriet; Het gaat om de hoop die de mens kenmerkt, ook in tijden van wanhoop en als er geen reden meer is om te hopen.
Het gaat om het vertrouwen dat de mens soms tegen de klippen op behoudt. Vertrouwen ook als er geen hoop meer is op genezing van een dodelijke ziekte; als er geen hoop meer is op een baan zodat het uitzichtloze bestaan meer uitzicht krijgt; als er geen hoop meer is op genezing van een slopende ziekte die niet per se levensbedreigend is.
Dit schrijvend denk ik dat deze bijna niet kapot te krijgen mogelijkheid hoop te behouden, vertrouwen te hebben, veerkracht te vinden als het nodig is, mij meer verwondert dan het feit dat de mens in staat is naar de maan te vliegen; dat die in staat is medicijnen uit te vinden tegen levensbedreigende ziekten; dat die in staat is Ipads en Iphones te maken met alle technische snufjes die erbij horen. Uiteindelijk vallen al deze zaken weg in het niet als het om het leven van een geliefde gaat. Als we alleen nog in handen hebben de Naam van God – IkZalErZijn.
Hij – Ik zal er Zijn / Ik ben er  zoals ik er zijn zal – die door de mond van de zuigelingen en de kinderen zijn naam doet gelden. Hij die bij ons is in leven en in sterven.
ds. Miekie Myburgh

PKN Nederland