12 Juni 2012 - Het wonder van de Geest - door ds. M. Visser

U bent hier: Home - 12 Juni 2012 - Het wonder van de Geest - door ds. M. Visser

De christelijke kerk heeft Pinksteren gevierd. We hoorden van de gave van de Heilige Geest. Een prachtig bericht! Alleen, wie of wat is eigenlijk de Heilige Geest? Dat is nog niet zo eenvoudig uit te leggen, je moet het maar eens proberen. Anderzijds, misschien is het ook wel helemaal niet de bedoeling, dat we de Heilige Geest uitleggen. Misschien is dat wel het hele idee: dat hij zich niet láát uitleggen, dat hij zich juist steeds weer aan onze theorieën onttrekt. Gelukkig maar. De Geest waait waar hij wil. We worden steeds weer verrast door zijn komst. Je wordt meegenomen in een gebeuren…

Maar betekent dat dat we verder niets over de Geest kunnen zeggen? Nee, als we het hier bij zouden laten, dan zou Pinksteren nogal een vaag feest zijn. Dat is misschien wel wat veel mensen zo aanspreekt trouwens, dat het lekker vaag lijkt. Maar de Geest is niet vaag. Het is misschien moeilijk uit te leggen wat de Heilige Geest is, maar het is wel te vertellen. Geen theorie, geen zakelijke uiteenzetting, maar een verhaal wordt er verteld! En dat is precies wat wij in de kerk doen, met Pinksteren in het bijzonder, maar eigenlijk iedere zondag: we horen en vertellen het verhaal, zoals het ons in de Bijbel wordt aangereikt. En zo proberen we iets van de Heilige Geest op het spoor te komen. In de hoop overigens, dat de Heilige Geest óns op het spoor komt.

Als we dan gaan lezen, dan slaan we natuurlijk om te beginnen Handelingen 2 op, die grootse vertelling van de uitstorting van de Geest. De leerlingen zijn bij elkaar, als er plotseling een vreemd geluid klinkt. ‘En het gebeurde, plotseling, uit de hemel: een geruis als van een gedreven heftige adem.’ Zoiets staat er letterlijk. Vreemd! Meestal wordt er gedacht dat er het geluid klinkt van een wind. Zo wordt het meestal vertaald, maar dat staat er niet. Wonderlijk genoeg klinkt er het geluid van een adem. En als er dan even later ook nog tongen zichtbaar worden (‘tongen als van vuur’), dan dringt tot je door dat hier gespróken gaat worden. Immers, adem + tong = spreken! Dat is het gebeuren van de Heilige Geest: een taalgebeuren. Er komt iemand aan het woord. Er gaat iemand zijn stem verheffen. En die iemand is de God van Israël. Hij spreekt. Om precies te zijn: hij spreekt door mensen.

Dat is wat er gebeurt als de Geest van God waait en mensen raakt: dan gaan mensen spreken. En dat is inderdaad niet vaag, dat is niet wazig, maar uiterst concreet. De ene mens spreekt de ander aan. Er komt een echt gesprek op gang, een echte ontmoeting. Mensen gaan elkaar horen en verstaan. Een wonder.
Een wonder en een weldaad. Dat er echte ontmoeting is. Dat er rake woorden gezegd worden. Dat er een goed verhaal verteld wordt, waar iemand echt iets aan heeft. Dat is volgens mij een ongelofelijke weldaad. Ga maar na: wat is er in onze wereld allemaal voor miscommunicatie. Wat klinkt er een gebabbel en een prietpraat. Maar temidden daarvan kan het gebeuren dat er echte, goede woorden gezegd worden. Een woord van vriendschap misschien, of een woord van vrede, een woord van bevrijding. Of een goede vraag!

Zo eenvoudig is het. En zo bijzonder is het. Daar hopen we op, als we in de kerk bidden om de Heilige Geest.

ds. Marco Visser
 

PKN Nederland