U bent hier: www.pknbeverwijk.nl - Meditaties - 07 April 2015 - Meditatie - Christus is waarlijk opgestaan!

Met deze kreet begroeten Christenen in de Orthodoxe traditie elkaar op Paasmorgen; de belangrijkste feestdag van het Christendom.

We hebben de paasvieringen inmiddels weer achter ons liggen.

Helaas is in de ons omringende wereld, maar ook in veel kerken, de viering van Pasen overschaduwd door Kerst. Dat is ook wel te verklaren: wat is er mooier en dan een pasgeborene met een leven vol belofte voor zich? Een lichtflits in de duisternis van de donkere laatste maanden van het jaar. We doen ons uiterste best om het zo licht en gezellig mogelijk te maken…

Pasen is voor velen lastiger: het reikt over de dood heen en dat, de dood, is nou net het moment waar we niet al teveel bij stil willen staan: we huiveren bij de grens van het onbekende.

In ons geloof biedt Pasen de mogelijkheid om óver de dood heen te hopen.

Christus overstijgt als eerste de dood die een ieder moet ondergaan en schenkt ons uitzicht op een andere werkelijkheid dan de aards waarneembare.

Voorbij dit bewustzijn is er meer. In een ander “zijn” zien wij van aangezicht tot Aangezicht, een nieuwe werkelijkheid die zo onvoorstelbaar is dat we er alleen in kunnen geloven…..

Paulus wendt  zich in zijn eerste brief aan de gemeente te Corinthe tot ons.

Hij zegt dat we, omdat we als afstammelingen van Adam, allen onderworpen zullen worden aan de dood: het lot dat uiteindelijk iedere mens treft.

Maar hij spiegelt ons voor: we kunnen gered worden door de opstanding van de doden, ons voorgehouden door Christus.

Zijn opstandig is de belofte dat wij, die geloven tot het eeuwige leven zullen worden opgewekt.

Paulus gaat ook in op de aard van het lichaam dat zal worden opgewekt. Hij was op zijn reizen door de Griekse wereld regelmatig aangevallen door Grieken die niets moesten hebben van zijn wederopstandingsverhaal.

In de traditie van Plato beschouwden de oude Grieken het aardse lichaam als een kerker waarin de geest opgesloten was. De dood bevrijde de geest daaruit. Wat voor een belofte hield dat Christendom van Paulus dan in: opnieuw opgesloten worden in het opgestane lichaam?

Om uit die lastige situatie te komen, vergeleek Paulus de dood en opstanding van een gelovige met het planten en groeien van een zaad. Het zaad dat wij in de grond begraven, lijkt in geen enkele vorm op de plant die eruit zal groeien, een appel pit wordt een appelboom, een graankorrel groeit uit tot een halm met tarwe.

In 1 Cor. 15 schrijft hij:

"Zo zal het ook zijn wanneer de doden opstaan. Wat in vergankelijke vorm wordt gezaaid, wordt in onvergankelijke vorm opgewekt, wat onaanzienlijk en zwak is wanneer het wordt gezaaid, wordt met schittering en kracht opgewekt. Er wordt een aards lichaam gezaaid, maar een geestelijk lichaam opgewekt.”

In deze tekst houdt Paulus ons voor dat als het zaad en de plant waaruit het groeit verschillend zijn, dat dan ook het aardse lichaam en het opstandingslichaam verschillend zullen zijn.

De verheffing van de mens boven de onontkoombare vernietiging van al het aardse, is het ware wonder van de Christus zoals dat in de eeuwen der eeuwen is doorgegeven. En deze vernietiging, deze dood, is niet te vermijden door offergaven zoals de Ouden hoopten, maar slechts te bereiken door het ware leven!

Als een goed mens leven,  je geweten volgen zodat je jezelf recht in de spiegel durft aan te kijken, is de belangrijkste levensregel voor ons. Wij, die nu nog van deze werkelijkheid die achter sluiers verborgen ligt, gescheiden zijn.

Dit gegeven vierden we met Pasen.

Dood en wanhoop worden weggespoeld door de golf van vreugde die opwelt als blijkt dat de Heer is opgestaan.

U kunt dat letterlijk nemen als de verrijzing van het lichaam, of symbolisch als het herrijzen van de nieuwe, geestelijke mens uit het aardse stof dat de dode achterlaat; het doet niets af aan het wonder dat geschiedt en de hoop die daardoor voor ons allen is aangereikt.

 

M. Lindeman.

Wijk aan Zee

PKN Nederland