03 Juli 2012 - Meditatie door ds. Sylvia Neuféglise

U bent hier: Home - 03 Juli 2012 - Meditatie door ds. Sylvia Neuféglise

Meditatie over een gedicht van Phil Bosmans

Graag geef ik u het volgende gedicht door van Phil Bosmans

In de eeuw van de snelheid
moet alles snel gaan.
In deze tijd, die geen tijd heeft,
proberen “mens”te blijven,
zich niet laten opjagen.
Ook de slak
bereikte de ark van Noach.

Menslief,
je zit met heel je verleden op je nek
en je wilt ook nog heel je toekomst dragen.
Dat is veel te veel.
Je krijgt je leven in schijven van 24 uur.
Waarom dan alles ineens willen dragen?
Daar ben je niet voor gemaakt.
Daar ga je aan dood!

Wat baat snelheid
als je daarna toch moet stoppen?
Wat baat rijkdom
als je toch arm moet sterven?

Nu het Pasen en Pinksteren is geweest en de natuur zo mooi in bloei staat. En buiten de zon steeds meer gaat schijnen en het lijkt wel alsof de mensen, die je op straat tegen komt ook vrolijker en opgewekter zijn, vind ik het ook een mooi moment: om de vraag tot mij door te dringen: Waar leef je voor? Wat is het doel in mijn leven? Ja, wat is pas echt belangrijk in uw jouw, of mijn persoonlijk leven? Ik denk zelf: de relatie die we met God hebben (het is Pinksteren geweest) en de verbondenheid met heel de schepping en met de mensen om ons heen. Soms, wanneer je terugkijkt in je alledaagse leven, zie je plotseling, soms, even waar het omdraait: geloven met hart en ziel, een tegenbeweging vormen tegen de tijdsgeest in,’ die roept om steeds meer dingen tegelijk te moeten doen en het liefst ook sneller, met een steeds beter resultaat. Heel ontroerend zijn hierbij de boeken, de teksten en de gedichten van de priester – schrijver Phil Bosmans. Hij is onlangs gestorven. Maar zijn boeken en gedichten geven ons nog steeds hoop en vaste grond onder de voeten. Hij schrijft in zijn gedicht: dat de kern van ons leven is: vooral “mens te blijven” In verbondenheid met God en met de mensen. Door niet alleen vooruit te rennen, maar ook eens terug te kijken. Door niet alles krampachtig vast te houden, maar door ook los te kunnen laten. Door niet met heel je verleden op je nek rond te lopen. Maar door iets nieuws te beginnen en onbevangen te toekomst tegemoet te gaan. Creativiteit ontstaat: door tijd te nemen om dingen te overdenken.

De priester en schrijver Phil Bosmans geeft ons het gevoel, dat we de moeite waard zijn en dat we iedere dag een kans krijgen om opnieuw te beginnen. Hij zegt ook: je hoeft niet alles zelf te dragen. Je wordt gedragen door de Eeuwige.
Phil Bosmans heeft altijd heel dichtbij de mensen geleefd en hij voelde zich vooral thuis bij eenvoudige mensen. Op 1 juli 1922 werd hij geboren. Hij had goede ouders, maar er was ook veel armoede in het gezin. Hij mocht theologie studeren, terwijl zijn broers naar de mijn gingen. Hij werd priester –arbeider en hij werkte temidden van de mijnwerkers. In 1954 werd hij heel erg ziek. Twee jaar lang was hij aan bed gebonden en was hij te gast in een pastorie in een klein dorpje. Het was ook een kostbare tijd van stilte in de schaduw van het kruis. De dokters vertelden hem, dat hij niet beter zou worden. Toch herstelde hij geheel. Na zijn ziekte had hij dagelijks contact met arme, eenzame en vergeten mensen. Hij deed dat werk vanuit de liefde van zijn hart. Hij zocht altijd naar praktische oplossingen en hij werd naar de overheid toe een stem voor de mensen zonder stem.


ds. Sylvia Neuféglise – Vermeer

PKN Nederland