‘Zonder identiteit besta je niet’

U bent hier: Home - ‘Zonder identiteit besta je niet’

‘Zonder identiteit besta je niet’

Als ik dit stukje schrijf, is Palmpasen net voorbij en liggen de Stille week en Pasen voor ons. De tijd van bezinning. Waarover? Het kan van alles zijn. Zelf net van een weekje familiebezoek in Zuid-Afrika terug, speelt steeds in mijn hoofd het besef dat je als mens niet uit de lucht bent komen vallen. Je hebt een verhaal. Je komt ergens vandaan. Tijdens dit familie bezoek ontmoette ik vele familieleden opnieuw vanwege een familiereünie die werd georganiseerd. Sommige neven en nichten pas weer na 40 jaar. Het was fijn en hartverwarmend weer oude verhalen op te halen over vroeger. Te beseffen en te voelen dat je ergens bij hoort, ergens vandaan komt. Er toe doet.

Afgelopen week kocht ik een ‘Straatmagazine’ van een vrouw die net buiten de Albert Heijn in een hoekje op de grond zat. Ik zag haar bijna over het hoofd. Toevallig (wat is toeval) stond er een stukje in dat me raakte. Het vertelt het verhaal van Desirée. Ik citeer u wat uit haar verhaal. “Af en toe gaat Desirée in kleermakerszit in het midden van de woonkamer zitten om haar huisje vanuit kikkerperspectief te bewonderen. Thuiskomen is haar grootste genot. Op de vlucht voor schuldeisers dook Desirée vijf jaar geleden onder de radar van de incassobureaus. Al die tijd had ze geen vaste woon- of verblijfplaats. Adres onbekend. Maar in haar pogingen de deurwaarders te ontlopen, verloor ze ook zichzelf. ‘Zonder identiteit besta je niet’ zegt ze. Hulp van Humanitas had ze een paar jaar geleden afgewezen. Blijkbaar was ik er nog niet klaar voor. Als ze via haar nieuwe vriend voor het eerst weer een katholieke kerk bezoekt dan stormt het in haar. ‘Jullie hebben makkelijk praten met je God, maar wat heeft Hij ooit voor mij gedaan? Halverwege de dienst liep ik weg’. Een paar dagen later kwam zij in het ziekenhuis terecht voor haar suikerziekte. Daar, gevloerd door haar ziekte, kon ze zich niet meer verborgen houden, niet voor zichzelf en niet voor de schuldeisers. Ze werd weer opgespoord, door zowel de schuldeisers als Humanitas. Eerstgenoemde wilden geld zien en laatstgenoemde was blij dat zij nog leeft. Met hulp is Desirée nu bijna uit haar schulden. Zij doet vrijwilligerswerk en heeft intussen een heel netwerk van ‘normale’ mensen om zich heen verzameld. Soms komt ze nog bekende tegen uit de seksclub “Ga je met me mee naar huis” probeerde een man onlangs nog op zaterdagavond. “Nee, ik moet morgen vroeg op” wimpelde ik hem af. “Ik heb een afspraak … met God.”

Wie zijn wij voor onszelf, voor de ander, voor God? Wat is onze identiteit en hoe wordt deze vorm gegeven? Als mens zijn we mede-mens. Bondgenoten in het zoeken en proberen de weg te vinden die voor ons samen met onze familie en geliefden heilzaam is.
Als kinderen van God zijn we de-door-Hem-geliefden. Dat vertelt ons het verhaal van de Stille Week uitlopend op Paasmorgen. Dat is onze identiteit. Niets en niemand –ook geen straatleven of schuldeiser– kan ons dat afpakken. Het is ons geschonken omdat God een God van liefde is, die nooit varen laat het werk van zijn handen. We –ook de Desirée’s van de wereld- zijn voor God mensen die er toe doen, die de moeite waard zijn om voor te sterven. Graag wens ik u allen gezegende Pasen en veel vreugde als geliefden van God.


Miekie Myburgh

PKN Nederland